Over mij
Ik weet nog precies hoe het voelde
Begraven onder mijn laptop. ’s Avonds laat, weer eens. Telefoon naast me. Nog een bak ongelezen e-mails. Morgen vroeg een MT-vergadering, overmorgen een crisisgesprek bij een klant, en ergens die week ook nog dat gesprek dat al drie keer was verschoven.
Het bedrijf was niet van mij. De eindverantwoordelijkheid wel.
De kinderen sliepen al. Mijn vrouw ook. En ik maar doorgaan.
Ruim vijfentwintig jaar in de zakelijke dienstverlening, waarvan bijna tien jaar in directiefuncties. Het grootste deel daarvan in de informatietechnologie.
Het begon voor mij toen een investeerder de eigenaren van een organisatie van zestig man uitkocht en mij vroeg om als CEO de leiding te nemen.
Daarna werd ik gevraagd om naast die rol ook in de groepsdirectie te stappen, over een groep bedrijven van ruim vierhonderdvijftig man. Toen die groep werd overgenomen door een beursgenoteerde partij, werd die rol omgevormd tot VP.
Twee keer een andere eigenaar boven me. En met elke stap werd het zwaarder, niet lichter. De operationele last kon ik delegeren. De eindverantwoordelijkheid niet. Die werd alleen maar groter, terwijl mijn invloed indirecter werd.
Aan de buitenkant zag het er goed uit. Van binnen wrong het al jaren. Altijd ‘aan’. Gaten dichtlopen. Escalaties die in het weekend bij mij landden, omdat er niemand anders was bij wie ze konden landen. En steeds meer geven dan er in mijn tank zat.
Ik wist: als ik zo doorga, raak ik alles kwijt waarvoor ik zo hard heb gewerkt.
Ik groeide op in een gezin vol spanning. Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik zes was. Vanaf dat moment was het steeds opnieuw aanpassen.
Rond mijn twaalfde ging ik bij mijn vader wonen, die worstelde met een ernstige alcoholverslaving. Er was onrust, onzekerheid en geweld. Hij was er vaak niet. Dus ik leerde vroeg voor mezelf te zorgen. Ik liep meerdere keren weg en sliep zelfs op straat. Vlak voor mijn achttiende vertrok ik definitief, met wat kleding en een doos schoolspullen.
Ik besloot dat ik hoe dan ook iets van mijn leven zou maken, en stortte me op werk en studie. Dat werkte. Ik werd extreem gedisciplineerd en heel rationeel, vooral naar mezelf. En zo groeide ik door tot directeur.
Ik zeg dit niet omdat je hetzelfde hebt meegemaakt. Veel directeuren met wie ik werk hebben een comfortabele start gehad en dragen exact dezelfde last. Ik zeg het omdat ik die drive herken. En omdat ik weet waar hij toe leidt als je hem jaren alleen op wilskracht blijft inzetten.
Ik ging op zoek. Niet naar iets anders daarbuiten, er was inmiddels een andere eigenaar boven me gekomen en er was niets veranderd. De situatie kon ik niet veranderen, maar wel hoe ik ermee omging.
Dat werd de basis van alles wat ik nu doe. Weten wat ik werkelijk wilde en waar ik voor stond. Mijn lichaam weer serieus nemen. Leren dat mijn gedachten en emoties er wel zijn, maar dat ik ze niet ben. En dagelijkse routines in plaats van grote gebaren. Ik begon daarmee midden in de zwaarste periode, naast de dubbelrollen. Anders had ik het niet volgehouden.
En het werkte. De druk was er nog steeds, die hoort bij die positie en die gaat niet weg. Maar ik liet me er niet meer door meeslepen. Ik nam betere beslissingen en mensen voelden het verschil. Thuis was ik weer echt aanwezig. Ik sliep beter. En het paradoxale: mijn prestaties gingen er alleen maar op vooruit.
Toen ik uit die VP-rol stapte, was dat geen uitputting. Ik was verantwoordelijk voor een strategie waar ik niet in geloofde. Dat is de positie in één zin: je draagt het, en je gaat er niet over. Ik ben geen seat-filler, dus ik vertrok. Dat besluit kwam rechtstreeks uit het werk dat ik aan mezelf had gedaan.
Daarna werd ik COO bij een organisatie van vijftig man. Een compleet andere tak van dienstverlening, maar met precies dezelfde klem. Alleen kostte hij me deze keer niet mijn leven.
Ik ben directiecoach. Ik help directeuren een persoonlijk fundament te bouwen waarop ze hun zakelijke ambities kunnen waarmaken, en er een leven naast hebben waar ze van dromen.
Geen strategie, geen structuur, geen commerciële vraagstukken. Het gaat over hoe je jezelf leidt terwijl je dat allemaal draagt. En wat doorslaggevend is voor het behalen van je ambities en dromen.
Ik neem elke maand een klein aantal directeuren aan. Want dit werk vraagt volledige aandacht.
Wat ik meebreng is niet alleen mijn eigen route. Het is de aanpak die daaruit is ontstaan, en die ik sindsdien heb uitgewerkt tot iets dat overdraagbaar is. Ik heb hem eerst op mezelf getest, in de zwaarste jaren die ik heb gehad.
De druk hoort bij deze rol. Eindverantwoordelijk zijn voor iets waar je niet over gaat is structureel zwaar, en dat gaat niet over.
Maar de erosie hoort er niet bij. Dat je uitgeput raakt, je gezondheid verliest en de mensen om je heen kwijtraakt, dat is geen onderdeel van de functie. Het is wat er gebeurt als je een structurele last met wilskracht te lijf gaat in plaats van met zelfleiderschap.
Ik weet dat uit eigen ervaring. Die hardheid en rationaliteit hebben me ver gebracht, en gingen op een gegeven moment tegen me werken. Als leider en als mens. Niet omdat ze waardeloos zijn, maar omdat ze alleen niet genoeg zijn.
En het lost zich niet op met weer een strategie, nog een tool of meer kennis. Ook niet door het bij een andere organisatie te proberen. Succes lost geen druk op; het verandert alleen de vorm ervan.
Zelfleiderschap is het vermogen om jezelf te leiden wanneer het erop aankomt. Je helderheid bewaren als de spanning oploopt. Je energie beschermen als er continu aan je wordt getrokken. En weten waar je voor staat als alles om je heen beweegt.
Alleen als je stevig wordt in jezelf en je koers, kun je floreren in je rol zonder steeds in te leveren op je leven.
Ik train meerdere keren per week buiten: bootcamp, circuittraining, hardlopen, zwemmen. Jaren op hoog niveau vechtsport gedaan. En dagelijks ademwerk en koude training, precies wat ik mijn klanten leer, want ik zou het niet verkopen als ik het zelf niet deed.
Ik ben georganiseerd en goed voorbereid. Dat merk je in hoe ik werk: je krijgt van mij geen gesprek waar ik zomaar inrol.
Mensen kennen me als iemand met een groot hart. Je kunt op me bouwen, en er wordt veel gelachen.
Muziek is een van mijn grootste passies. Van house en drum & bass tot oldies en klassiek. Ik heb zelf dancemuziek gemaakt en uitgebracht, en ik sta nog steeds graag op een festival. En ik ben gek op lekker eten, een verrassingsmenu met een sommelier aan tafel is helemaal mijn ding.
