Over mij
Ik weet nog precies hoe het voelde...
Begraven onder mijn laptop.
’s Avonds laat. Weer eens. Telefoon lag naast me. Nog een bak ongelezen e-mails. Morgen vroeg weer een MT-vergadering, overmorgen een crisisgesprek bij een klant, en ergens in de week ook nog dat gesprek dat al drie keer was verschoven. De kinderen sliepen al. Mijn vrouw ook. En ik maar doorgaan.
Jarenlang werkte ik als directeur in verschillende organisaties, van klein tot groot. Altijd ‘aan’. Gaten dichtlopen. Eindverantwoordelijkheid dragen. En steeds meer geven dan er in je tank zit. Maar opgeven was geen optie. Dus ik ging door.
Die instelling kwam niet uit het niets. Ik groeide op in een gezin vol spanning. Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik zes was. Vanaf dat moment was het steeds opnieuw aanpassen. Overleven.
Rond mijn twaalfde ging ik bij mijn vader wonen, die worstelde met een ernstige alcoholverslaving. Er was onrust, onzekerheid en geweld. Hij was vaak weg. Dus ik leerde vroeg voor mezelf te zorgen. De situatie thuis werd heftiger. Ik liep meerdere keren weg, en sliep zelfs op straat. Vlak voor mijn 18e vertrok ik definitief. Met wat kleding en een doos schoolspullen. Dat was het.
Ik besloot: ik ga hoe dan ook wat van mijn leven maken. En stortte me op werk en studie. Leerde, viel en stond weer op. Maar één ding gebeurde ongemerkt: ik werd hard. Extreem gedisciplineerd en heel rationeel. Vooral naar mezelf. En die strategie werkte. Ik groeide door naar leidinggevende rollen, uiteindelijk tot algemeen directeur en verschillende andere directiefuncties.
Aan de buitenkant zag het er goed uit. Maar van binnen begon het steeds meer te wringen. Ik wist: als ik zo doorging, riskeerde ik alles kwijt te raken waarvoor ik zo hard had gewerkt. En dat wilde ik kosten wat kost voorkomen.
Dus ik ging op zoek. Een reis die mij uiteindelijk heeft gebracht naar de wetenschap en praktijk van zelfleiderschap. Ik studeerde en praktiseerde verschillende wetenschappelijke methodes die mijn leven compleet hebben veranderd
Ik stond weer krachtig in mijn rol. De druk was er nog steeds. Maar ik liet me er niet meer door meeslepen. Ik nam betere beslissingen, was scherper in vergaderingen en mensen voelden het verschil. Ook thuis was ik weer echt aanwezig. Voor mijn vrouw, voor mijn kinderen. Ik sliep beter. Genoot weer. En het paradoxale: mijn prestaties gingen er alleen maar op vooruit.
Ik zag om mij heen dat veel andere directeuren met precies dezelfde dingen kampten als ik destijds. Stuk voor stuk mensen met een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Loyaal tot op het bot. En met een groot hart. Ik merkte steeds meer de behoefte om hen te gaan helpen.
Met meer dan 15 jaar leidinggevende ervaring ken ik hun wereld van binnen en van buiten. Ik heb dezelfde pijn meegemaakt en overwonnen. En ik combineer die praktijkervaring met wetenschappelijk onderbouwde methodes die echt werken. Dat is wat mij als sparringpartner anders maakt.
Ik besloot mijn leven als directeur achter me te laten en me volledig te richten op mijn nieuwe missie: directeuren helpen die, net als ik destijds, al jaren op wilskracht doorrennen en voelen dat het anders moet.
Ik geloof niet dat je als directeur maar moet doorrammen en het alleen op wilskracht gaat redden. Constant ‘aan’ staan, stress, druk en vaak uitgeput zijn hoort niet ‘gewoon bij de rol’; het is een signaal dat je leiderschap hapert. Je zet harde wilskracht in, waar bewust zelfleiderschap nodig is.
Ik weet dat uit eigen ervaring. Want die hardheid en rationaliteit die mij zo ver hebben gebracht, werkten mij op een gegeven moment juist tegen. Als leider. En als mens. Niet omdat ze waardeloos zijn, maar omdat ze alleen niet genoeg zijn.
En dat los je niet met weer een nieuwe strategie op. Niet door nog een tool of nog meer kennis. Niet door het maar weer bij een andere organisatie te proberen.
Zelfleiderschap vergt het vermogen om jezelf te leiden wanneer de druk hoog is. Je helderheid bewaren wanneer de spanning oploopt. Je energie beschermen wanneer er continu aan je getrokken wordt. En je koers vasthouden wanneer alles om je heen beweegt.
Alleen als je stevig wordt in jezelf en je koers, kun je floreren in je rol zonder dat je steeds moet inleveren op je leven.
Mensen mij kennen als iemand met een groot hart. Je altijd op mij kan bouwen en je vaak met mij kan lachen. Ik gek ben op lekker eten, verrassingsmenu van de chef en een sommelier elke gang bij je tafel is helemaal mij ding.
Muziek één van mijn grootste passies is. Van house, drum & base, hip-hop, reggae… tot oldies en klassiek. Ik zelf dance muziek heb gemaakt en zelfs heb uitgebracht. Graag ga dansen op festivals en concerten, of gewoon tijdens een feestje thuis.
Ik enorm georganiseerd ben en er altijd voor zorg dat ik goed ben voorbereid. Ik niet heel goed tegen mensen kan die er steeds een rommeltje van maken. En mensen die allerlei excuses hebben.
Mijn droom is ooit een mooie grote motorboot te bezitten waar ik samen met mijn gezin, vrienden en familie mooie tochten kan maken. Op een heel andere en relaxte manier steden en dorpjes bezoeken en verkennen.
Mezelf graag uitdaag met sport. Jaren op hoog niveau aan vechtsport gedaan. En ik tegenwoordig meerdere keren per week lekker in de buitenlucht train: bootcampen, circuit training en hardlopen. Daarnaast mij dagelijks bezighoud met ademwerk en koude training.